pfff

kötü..kötü.. kötü.. kötü.. bugün kötü, bugün kötüü..
kaç güne daha böyle başlayabileceğimi bilmiyorum.Ama bugün gerçekten kötü.Hava kötü bir defa!Kapalı, ışık yok.. iç karartıcı işte.
Günlerin sıkıntısı üstümde ama belki 1-1,5 aylık ciddiyetini koruyan uykusuzluk problemim sonlanır umudum var içimde, enteresan..Bugün nihayet 5,5 saat uyuyabilmiş olmamla alakalı bir durum sanırım.bu geceki uyanış sayım 10'un altına düşmüş olduğundan falan..
Ama kötü kötü kötü!İçim kapkaranlık, yoksa dışarda da hava aydınlık da ben mi göremiyorum??
Çelişkiler diyarındaki ben yolunu bulamazken soyut dünyasında, gerçeklik de enseme basıyor sanki.İş stresi çok beter bir şeymiş.Sıkıl pıkıl o derece rahatsızım.Zaten buraya ait değilken, nasıl bir şeyleri düzene uyduracağımı bilmiyorm.Bilmiyorum, planlayamıyorum ve bu daha da çok canımı sıkmaya başlıyor.
Bir de Uras var.Daha gününü doldurmadan yoğun bakım nedir onu tattı bebeğim.Hala orda, kritik durumda.Her gece bir damla da ona düşürüyorum..Sadece umuyorum şuan,,yapacak bir şey yok maalesef, çaresizlik ne kötü.
Bugün en çok canımı sıkan şeyler bunlar işte..bugün ütopik bahçemden çıktım, iş stresi ve Uras'ın üzüntüsünü taşıyorum..Geriliyorum, geriliyorum, kötü kötü kötüüüüü..

düşkün!

ne kadar aciz bi insanım? bu bir abartma, aşşağılama cümlesi deil, sonunda soru işareti var ki bu da gerçekten acizliğimin derecesini merakımı gösteriyor sanırım.

bir düşüneyim bakalım ne kadar acizim diye..hımmm..mesela ben duygularımı olduğu gibi ifade edemem, korkağım. yıkılacak birşeyler varsa, bir darbe de ben vurmaktan korkarım.korkarım, hep gidenler vardır, bugün bir tane daha olacak diye korkarım.bunlara göğüs gerebilecek cesaretten acizim.sevdiğim insanlar var, nefret ettiklerim. beni heyecanlandıran şeyler var, kalbimi açmak istediklerim.rengimi görmesini istediğim, rengini keşfetmek istediğim,, bana dokunma hakkı olan var, dokunmak istediğim var,, tutkularım var, saklı tuttuklarım var. ruhuma sinenler var, beni paramparça edenler. beynimi kemirenler, gençliğimi sömürenler var. yüzüne güldüğüm içimi acıtan şeyler,, dokunmak istediğim ama ulaşamdıklarım var.söylemek istediğim ama sakladıklarım,,

yaşadıklarım, hissettiklerim, yaşamak zorunda olduklarım ve de bastırma zorunluluğum olanlar..

hepsi tüm hayatım benim,, kendiyle çelişen, yaşadıkça ölüme daha bi merak salan, kabullenme yetisi olmayan, gece gündüz kanıyan bir noktası bulunan ben, kendime bile itiraf edemediklerimleyim, kendime bile yeterince açık değilken ,işte merak ediyorum daha fazla ne kadar aciz bir insan olabilirim ki??

,,benden birşeyler çekiliyor,,

Bir yoldayım artık, dönüşü var mı bilmiyorum.Ama ilerisi yok.Ortada sıkıştım kaldım sanki, ardımdaki kapıyı kapatmadan sonuna varamam.

O bahçeye girmek istiyorum, hem de nasıl,,Kendi sorumluluklarımı bırakmak..Herşeyin yükü neden sırtımdaki sanki!

Karanlıktayım..Uzaktan şarkılar duyuyorum, ağaçlar kendi bestelerini çalıyorlar herhalde.Yoksa yüzüme vuran, rahatlatan o serin esinti o kadar hışırdatıyor olamaz yaprakları.Arada bir şimşek çakıyor, biran için aydınlatıyor heryeri.O anlardan birinde görüyorum ki daha güzel, daha renkli bir hale geliyor orası,, ve orada gördüğüm şey iyice cezbediyor beni. O elma..Nasıl da parlak, inanamıyorum ayrıca,,çünkü bu rengi hayatımda ikinci kez görüyorum ( ilkini hatırlayamıyorum ).Artık 'Düş'ündüğüm tek şey o! Tarif etmek istiyorum,,zor!,,tasviri o kadar zor ki,, Onun büyüsüne kapılıp yavaşça ilerliyorum, yaklaşmaya çalışıyorum,,ama dokunamam farkındayım. Dokunmak istiyorum, sadece bakmak zorunda kalıyorum. İnceliyorum,, Bir kısmı karanlıkta kalmış.Sanırım o kısmını daha çok seviyor olacak ki sanki o kısım daha gelişmiş görünüyor gözüme.Asimetri beni rahatsız ederdi fakat bu çekiyor çünkü biliyorum ki ben de pek dengeli sayılmam.,mmm,bu hoşuma gidiyor.

Sonra gördüğüm şeyse beni olduğum yere kenetliyor.Artık bir adım daha atamam,, ne ileri, ne geri! [dönemem; o, önceden beynimde hep varolanın somuta erişi..İlerleyemem; orda camdan bir duvar var, her ne kadar saydam olsa da orda.] Çok parlak, öyle parlak ki kendimi görüyorum, ve biliyorum ki uzun zamandır o parlak yüzünü gösterdiği kişi benim. Ve o an derinlerden çıkıyor bir ben,, asıl ben,,ben işte!

Ve farkediyorum ki ,, ben,, o renkmişim!

anlık esintiler

bugüne gayet iyi başladım, olumluyum yani, bi enerjiğim bugün:)

sabah sabah yollanmış güzel bir şarkı gibisi yoktur, kimileri sert bir kahveyi tercih eder ama beni kendime getiren de küçük şeyler.

bazen böyle güzel cümleler kurmaya korkuyorum aslında, bir şey çıkacak da beni pişman edecek diye.ama bazen işte, bugün deil.. bugün korku da yok üstümde, o kadar cesur o kadar heyecanlıyım.way be,, ne güzel!! şimdi biraz daha iyi oldum sanki. artık bugün hiç uyumak istemem:)

,,

,,geçen gün biyerlere not düşmüşüm;

-Adli Tıp

-Fotoğrafya

-Buzlu Bardak

diye,,

Fotoğrafya ve buzlu bardak tamam, şimdi Adli Tıp çekiyor canım.Bugün gidip dolanayım bari biraz,,

_"ütülüyüm jileT gibi bgn"__

,,kural yok, naneli sakız, müzik, mor çiçekler, rahat pantolon, su, bağımsız, hafiflemiş, sağ tarafta ağrı, converse, heyecanlı, kahverengi-bordo-pembe alaşımı, üşümüş, tat alabilen, sallantıda, 2 arada 1 derede, rahat, rahatsız, rahat, rahatsız, uçurumun kenarında ama sadece esintiyi hissetmek için, manik depresif, 1 tek sigara,............

..kesiT..

..

Güzel birşeyleri buluyorum ya, mutsuz marla çıkıyor ortaya, izin vermiyor bırakmıyor ki ben mutlu olayım,, beynimin içinde yiyoruz birbirimizi, o çok çok güçlü; bir kez çıktı mı üstüme inmek bilmiyor.herşeyimi alacak yine, hissediyorum.

,,

-Kes sesini Marla, birşey yazmaya çalışıyorum!!!

,,

ne güzel yoktun sen, iyileştin sandım ben de, ne safmışım! sadece arada bir selam verirdin , böylece kendimi özel hissederdim, düşünüyorum derdim, insanların aksine düşünüyorum, sorguluyorum. senin bu dengesizliğin, benimle eşit olmaktan çok benden üstün olma çaban yüzünden kendimden soğuyorum şimdi.İnsanlara bok atma, herşey senin yüzünden.onların seni uyandırdığı bahanesine sığınma, yok öyle birşey. Ya "O" ? ona ne diceksin? o da mı seni uyandırmaya uğraştı, eğer bu kdr huzurluysan son yıllarda, bu başarının sahibi "O". ama sen ona da ihanet ettin..sen aç gözlü, herşeyimi elimden almaya çabalayan, daha bana seçimim sorulmadan ruhuma enjekte edilmş, beynimi kemirmek, bilincimi s.kmek için yollanmış bir virüssün. Defol! sen kendimle uğraşmamı sağlayarak aklımı istila etmeden ben senden kurtulcam.

...

30/9/9

inceden sancılar_

Uykum geliyor sürekli.Bu bende pek sık rastlanan bir durum değil, şaşırıyorum.

13/3/9

Bugünler Geçer mi?

Bugün iyice garipleştiğimi hissediyorum, aslında bugün hala "hissetmek" kelimesini kullanabildiğim için seviniyorum.Çünkü son zamanlarda öyle bir duygu patlaması yaşadım ki iyi, kötü, vicdan, suçluluk, sevgi, nefret, merhamet hepsi birbirine girmişti.Böyle geçen bir yıl gibi gelen bir haftanın ardından birdenbire kendimi çok hafif hissediyorum 2 gündür.Nasıl oluyor bu?Kendimi sorgulamadan duramıyorum.Nasıl oldu da o kadar içim acıdığı halde 2 gündür içim heyecanla dolu.Tüm bunları bana yaşatan ne onu da bilmiyorum.Karın boşluğumda öyle bir yanma var ki bu sıcaklık boğazıma doğru yükseliyor, arada bir kalbime batıyor sanki..
Acı çekmek istemiyorum,,

13/3/9