bu aralar ne yaşadığımı birilerine anlatmaya çalışıp rahatlama gibi bir lüksüm yok. ya hayır, zaten genelde öyle birilerine, içime dert olan şeyleri anlatmak gibi huyum da yok ama cidden çok zor durumdayım.

bu aralar çok fazla mani durumuna geçiyorum, çokça hızlı düşünüyor, bir ton fikir buluyor fakat hiçbirine yoğunlaşamıyorum. hali hazırda olan konsantrasyon sorunum, aklıma güzel ve yaratıcı şeyler geldiğinde beni daha çok rahatsız ediyor, sinirleniyorum.

ayrıca kalbimin hızına yetişemiyor, sürekli extreme şeyler yapmak istiyorum. hayatıma zarar vermekten korkuyorum.