my blueberry nights__3

Görüyorum, dönmüş, orda uzanıyor beni bekliyor. Hiç de merak etmiyorum neden dışarda yere öyle uzandığını. Yakınına geldiğimde ilgimi çeken öncemsiz birşey var, cep telefonum mu artık bilmiyorum, bir an gözümü ondan ayırıyorum. sonra baktığımda başucunda birini görüyorum bana anlamsız gözlerler bakıyor bir eli de onun göğsünde. "Nefes almıyor, galiba kalbi de atmıyor" diyor. sözleri algılamaya çalışıyor beynim, inanama gibi bi durum söz konusu değil tabi. olamaz ki öyle birşey, beni bekliyor çünkü. kalbinin atmaması demek.. yok yahu şaka yapıyor, sadece beni korkutmak, belki cezalandırmak için nefesini tutuyordur. Bir filmde görmüştüm kalbinin atışını kontrol altına alabilmek ve ölü numarası yapabilmekten bahsediyordu bir adam,,o geliyor aklıma.

"Bi daha baksana" diyorum, artık her kimse o! bakıyor ve bir de benim bakmam için geriye çekiliyor. eğiliyorum üstüne, götüremiyorum elimi göğsüne. parmaklarımı avuç içime bastırıp yumruğumu indiriyorum göğsüne,, belki tepki verir. bişey olmuyo.. korka çekine elimi bastırıyorum sol tarafına. hala inanama vaziyetlerindeyim. başımı sağa çevirip sağ elimi başımın üzerinden uzatıp sol taraftaki saçlarımı yüzünü kaşındırmasın diye tutup eğilerek sol kulağımı yüzüne yaklaştırıyorum, nefesini duyarım ben onun. bir ben duyabilirim belki onu. eğildiğimde yerdeki başka birşey dikkatimi çekiyor. kırmızı bir kutu var küçük, saat kutusu diye düşünüyorum. bana hediye getirmiş diyorum, uzanıp alıyorum. çekinerek de olsa açıyorum. sesini koymuş sanki kutuya, çünkü "bana ne bırakmış?" diye açtığım kutu bana "yalnızlığın" diye cevap veriyor, onun sesiyle.

inanıyorum şimdi..