dün sabah yazlığa ailemin yanına geldim. üşengeçliğime çeşitli kılıflar giydirerek denize falan inmedim. tüm gün yattım kalktım, nete girdim..biz buna sürünmek diyoruz arkadaşlar arasında. evet akşama kadar süründüm resmen. ama oh ya çok uzun zamandır böyle dinlendiğimi hatırlamıyorum. denize girmeyi de pazar gününe erteledim. bugün de daha fazla kendimle çatışmamak adına niyetimi yerine getirdim. iskeleye indim, yüzdüm, piştim ve tekrar eve çıktım. saat 9a geliyor ve ben hala dönmek istemiyorum. burdan çıkıp eve varmam, toplu taşıma araçlarını kullanmak istediğim takdirde in-bin olaylarından dolayı yaklaşık bi 4 saati buluyor. sağolsun sitede bir çift dönerken beni götürmeyi teklif ettiğinden bu saati bekledim, işime de gelmedi değil tabi.

off cidden yarın iş olmamasını o kadar çok isterdim ki..

bugün yine sabrım zorlanmakta. birilerine sürekli aynı şeyleri anlatmaya çalışmaktan çok yoruluyorum çünkü. neyse..

ha bi de istenmemek ne kötü şey di mi?

birilerini kendinizden soğutmaya çalışırken, sırf canınızı yakamasınlar diye, sizden cidden soğuduğunu farkedince ne de acı geliyor bu değil mi? evet öyle bence. bence, çünkü ben dengesizim.

ama rol yapılmasın artık bana ya,, kötü şeyler bile açık bir şekilde söylenebilsin yüzüme.

alakasız cümleler, bağlantısız gibi dursa da değil, kafamdakileri siz de duyuyormuşsunuz gibi davranmam size haksızlık mı bilemiyorum ama istediğim açıklığı ben başaramıyorum..