her hafta bir atraksiyon, her hafta bir atraksiyon.

haftasonlarımı boş geçirmiyorum, dinlenmeye, uyumaya, kişisel herhangi bir işimi yapmaya vakit bulamıyorum. düşünmeye de vakit bulamamak istiyorum ve bu isteğimle birlikte yaratıcı şeyler düşünmemeyi çok iyi başarıyor, ama bir türlü acı veren anıları, kalbi çizik çizik eden sözleri, anları kafamdan atamıyorum. perde arkası etmeyi çok iyi becerdiğim bir şeyi beynim neden sürekli oynatıyor ki aynı ekranda, aklım almıyor. sonra buna kafa yoruyorum, boyun eğmiyor savaşmak için en akıllıca yolu arıyorum. ama girdiğim kısır döngü-düşünememe çelişkisi ile seyreden yaratamama-beni her türlü devadan alıkoyuyor.

neyse..

bunun dışında, vücuduma giren kimyasal miktarı düzenli bir artış gösteriyor. aynı zamanda vücudumun sıvı kaybı da sürekli bir uyku moduna sokuyor beni. hiç uyuyamayan ben, ya uyuşmuşluktan, ya kanımın noksanlığından göz kapaklarını tutamaz oldu. vücut çok acayip bir şey. ruhun, beden kimyasını bozduğu aşikar. yoksa bozulan vücut kimyası mı ruhu etkiliyor, öyle de bir soru aklıma takılmıyor değil.

neyse,,

sevgilim.. minnettarım. beni ordan oraya taşıyıp, şefkatini hiç esirgemiyor. sanırım artık bizimkisi tam hayat arkadaşlığı. söylenecek çok şey var. iyisi, kötüsü, bir ton şey. içimde kalabilir bir zaman daha.