ulan projelerden kafamı kaldıramaz oldum. en son elimdeki projenin çizimini bitiremezsem istanbul'a gidemeyeceğim korkusu sarmıştı ki sabah o konuda da rahatladım. işe gelirken, "bugün işin %90'ını bitireceğim ulan" diye kendimin bile inanmadığı verdiğim sözler, sabah patronun "çok da acelesi yok, o işi 10 gün ötelemeyi düşünüyorum" cümlesiyle birden gözden kayboluverdi. beni saran o azim yerini tekrar gevşekliğe devretti.

2 gün sonra istanbul'a gidiyorum, haftasonu scorpions konseri için kendime de böyle bir tatil verdim. cuma gecesi sevgilim de gelicek, beraber gidicez. şimdi benim akıllanmaz uslanmaz başım, hazr 2 gün erken gitmişken ozzy konserine de mi bilet alsam diye şeytan dürtmeleriyle boğuşuyor. yenik düşmek istemiyorum. ya da belki de istiyorumdur:) neyse param yok deyip bu mevzuyu sonlandırırım demek isterdim ama sanırım o gün geçene kadar bu kararsızlık ve gidebilmek için çeşitli mantıksız çözümler üretmeler devam edicek. neyse.