off, yine aynı şeyler galiba..

Oturdum bekliyorum, sadece bekliyor..

Ne kadar bahaneci biri oldum çıktım ya, ben bile şaşırıyorum bazen.

Geçen cuma için inanılmaz bir stresim vardı, 1,5 ay falan o stresten başka bir şey düşünemez, başka bir şeye odaklanamaz olmuştum. Hoş, zaten hali hazırda doğuştan içimde yer alan bir odaklanma problemim de yok değil. Yapmak istediğim ,bu zaman için imkanlılığı mevcut veya olmayan, o kadar çok şey var ki hızla beynimde dönüyorlar sırayla. O karelerden birini yakalayabilsem üzerine yoğunlaşıcam. İşte geçtiğimiz cumaya kadar "cuma geçsin bunlara yoğunlaşıcam" diyordum, daha sağlıklı daha üretken olurum umuduyla. Cuma geçeli bir haftayı buldu ama hala üşengeçliğim ve işe yaramazlığımla zamanı boşa harcayıp, boşa oksijen tüketip duruyorum. Evet, sadece duruyorum. Yıllar geçecek ve ben yine elde avuçta, daha doğrusu beynimin haz bölgesinde hiçbişeysiz burda durucam.

Aslında asıl sorunumun farkındayım, odaklanma! Bu yüzdendir ki potansiyelimin çok altında yaşarım ben, hiçbir şeyden de zevk almam ayrıca, alamam.

Bunu sağlayacak koşulları keşfetmem gerekiyor. Hep kendimleyim evet ama biraz daha yalnız olmalıyım galiba. Sosyal aktivitelere bir süre ara versem iyi olacak gibi görünüyor, en azından başkalarıyla olanlara. Böylece daha çok düşünebileceğim.

İş çok vaktimi alıyor, uykudan kısıyorum ama yetmiyor. Akşamları arkadaşlara vakit ayırmayı bırakmalıyım, haftasonları da daha az dinlenmeli sonra daha fazla kendimi dinlemeliyim. Tekken daha güzel herşey. Hedef falan belirlemeyi sevmiyorum, o işe hiç girişmeyeceğim. Şimdilik sadece benle kalıp neler olacağını izleyeceğim.

Hadi bakalım Marla, izle ve gör! >>Yapabilir misin, merak ettim doğrusu*-) <<