çok acayip haller yaşıyorum. güne keyifli başlamışken birden bastıran anksiyete krizinin manasını çözemedim. ve bugün yine doktordan randevu alamadım. var ya sanki metallicanın solisti de imza için randevu istiyorum, o da böle gereksiz bşe için randevu veremiyor. ne zaman arasam haftayı doldurmuş oluyor gerizekalı. neyse uzun araştırmalarım sonucu doktor buldum bir tane, bakalım bir deneyeyim.

inanılmaz sinir stres basıyor, sanarsınız menapozdayım.

herşeye bir tahammülsüzlük. beni geren insanlara dayanamıyorum artık. ve gittikçe beni geren insan sayısının artmaya başladığını anladım. aslında birşey yaptığım yok onlara karşı, hatta cidden tepkisizim, tahammül sınırlarımı zorluyorum ama içten içe bana zarar veren bir şey bu.

üzüldüğüm çok şey var ayrıca, onları da haykıramamak falan iyice geriyor.

ayrıca, son bir şey,,

karşılıklı iletişimde bulunduğum bir insan benden sessizliğimi ömür boyu korumamı rica ederse, buna saygım sonsuzdur. neticede eminim ki düşünüp konuşmuştur ve bir bildiği vardır. işte bu yüzden de bazen susarım ben.